|
Tijdens de eerste fase van een Prenatal Bonding traject maken we kennis en kijken we naar de geschiedenis van zowel de vader als de moeder. We bespreken welke life-events er zijn geweest, ook bij de vorige generaties. Er kunnen zich herhaalde patronen voor-doen, die van invloed kunnen zijn op de huidige bevalling. Doordat dit in de aandacht komt van de ouders, heeft het minder kans op herhaling bij zowel de moeder als hun kindje dat geboren gaat worden. |
(na een inleidend gesprek vooraf…)
Ik:…als je dit tegen je kindje zegt: “We moeten afscheid nemen om elkaar op een nieuwe manier weer te ontmoeten, in de buitenwereld. We zullen allebei misschien wat verdriet en pijn voelen over deze eerste scheiding.” Hoe klinken deze woorden over de eerste scheiding en transitie van zwangerschap naar geboorte?
Eveline: Ik voel duidelijk zijn bewegingen rond mijn navel – hij is wakker. Het zijn geen onrustige bewegingen….Toch een beetje verontrustend… mijn baby heeft dit afscheid nog niet goed begrepen.
Ik: Hoe is dit afscheid voor jou?
Eveline: Geen prettig gevoel. Afscheid associeer ik met iets dat je onherroepelijk verliest. Dat heb ik vaker meegemaakt. Ik kijk liever vooruit.
Ik: Herinner je je een situatie waarin je afscheid moest nemen en iets of iemand verloor?
Eveline: Er was een nicht met wie ik een heel hechte band had. Die verloor haar vader. Het contact met haar werd daarna zo anders dan voorheen. Het voelde alsof ik haar kwijt was, dat was heel pijnlijk. Dat verlies voel ik diep in mijn borst.
(Later in de sessie…)
Ik: In de vorige sessie hebben we het al gehad over loslaten…Hoe ervaar je de woorden…. “Dit afscheid kan moeilijk zijn, omdat je je eerste thuis voorgoed verlaat. We zullen misschien pijn, verdriet en zelfs woede onder ogen moeten zien.”
Eveline: Ik voel een vuur in mijn baarmoeder. Het vuur is te groot. Ik ben bang voor mijn vuur. Ik zet mijn vuur aan de kant. (….) Maar nu ik bij het gevoel blijf, verandert het in een soort van kracht. Het geeft me een gevoel van vertrouwen.